En hij begon vreselijk luid te jammeren, en de grot weergalmde rondom,<br> en wij, bang geworden, renden weg. En hij rukte de paal<br> uit zijn oog, (de paal) besmeurd met veel bloed. <br> Die (paal) wierp hij vervolgens met zijn handen van hem(zelf) weg, buiten zichzelf zijnde,<br> en hij riep luid de Cyclopen, die (natuurlijk) rondom hem<br> woonden in grotten verspreid over de de winderige bergtoppen.<br> En toen ze zijn geschreeuw hoorden kwamen zij, de een van deze, de ander van die kant,<br> en terwijl zij rond de grote bleven staan vroegen zij wat hem kwelde:<br> "Waarom toch heb je zozeer gekweld, Polyphemus, zo (luid) geschreeuwd<br> door de goddelijke nacht, en ons slapeloos/wakker gemaakt?<br> Toch niet drijft iemand van de stervelingen tegen jouw wil jouw kleinvee weg?<br> Toch niet probeert iemand jouzelf te doden door list of geweld?" <br> En tot hen sprak op zijn beurt vanuti de grot de krachtige Polyphemus: <br> "O vrienden, Niemand probeert mij te doden met list of geweld.<br> Ën zij spraken antwoordend de gevleugelde woorden:<br> "Als dan niemand jou geweld aandoet, terwijl je alleen bent,<br> is het volstrekt niet mogelijk de ziekte van de grote Zeus af te weren,<br> maar jij moet bidden tot je vader de heerser Poseidon." <br> Zo dan spraken zij terwijl zij weggingen, en mijn eigen hart begon te lachen,<br> omdat/hoe mijn naam en voortreffelijke slimheid (hem) hadden misleid. <br>