En toen de heilige Persephone de zielen van de vrouwelijke vrouwen<br> naar alle kanten had verspreid,<br> naderde de de ziel/schim van Agamemnon, de zoon van Atreus<br> bedroefd; en rondom hem waren de anderen verzameld, allen die samen met hem<br> in het huis van Aegisthus gestorven waren en hun (doods)lot bereikt hadden.<br> En hij herkende mij direct, omdat hij het donkere bloed gedronken had;<br> en hij weende luid, terwjl hij overvloedig tranen vergoot,<br> terwijl hij zijn zijn armen naar mij uitstrekte, verlangend mij te omarmen;<br> maar tevergeefs, want hiet meer was zijn spierkracht onverzwakt en al helemaal niet zijn kracht,<br> zoals die vroeger steeds was in zijn lenige ledematen.<br> Toen ik hem zag begon ik te huilen en kreeg medelijden in mijn hart,<br> en mijn stem verheffend sprak ik tot hem de gevleugelde woorden:<br> "Hooggeëerde zoon van Atreus, heerser van de mannen, Agamemnon,<br> welk lot van de meedogenloze dood heeft jou dan/toch bedwongen?<br> Of heeft Poseidon jou soms bedwongen op de schepen<br> doordat hij een geweldig waaien van verschrikkelijke winden in gang heeft gezet, <br> of hebben vijandige mannen jou gedood op het vasteland<br> toen je runderen als buit wegvoerde en mooie kuddes schapen,<br> of toen je vocht om een stad en vrouwen?" <br>