Les 11: het gevecht

LES 11 Het gevecht
Het was pauze in het amfitheater: slaven maakten de arena schoon, want de grond was
rood van het bloed van mensen en dieren. Drie vrienden zaten tussen de toeschouwers:
Gaius en Quintus en Publius want Marcus had zich naar huis gehaast, omdat de
voorstellingen hem bang maakten. Ze hadden al gedurende uren naar de spelen gekeken
Op dat moment kondigde de omroeper iets nieuws aan. Spoedig schreeuwde Gaius:
‘Kijk, een soldaat komt de arena binnen! Waarom vecht een soldaat in de arena?’
Publius wist de reden, want hij had de woorden van de omroeper gehoord: ‘Het gevecht
is een straf: eerder heeft de soldaat in een ruzie een officier gedood. Nu moet hij voor
zijn leven vechten.’ [12] De soldaat stond in de arena, zonder schild, zonder helm: hij
droeg slechts een lans. Tegenover hem kwam Crispinus de arena binnen, een beroemde
gladiator. Hij had al honderd tegenstanders overwonnen. Meteen naderde Crispinus de
soldaat. De soldaat was echter slim: hij vermeed hem snel. In de toeschouwersruimte
waren vrienden van de soldaat. Ze riepen de soldaat bij zijn naam: ‘Kom op, Septimus,
vecht! Jij kunt hem natuurlijk overwinnen!’ Opnieuw naderde de gladiator de soldaat.
‘Kijk,’ schreeuwde Gaius, ‘De soldaat vlucht. Hij weigert te vechten!’ Quintus en Publius
ontkenden: ‘Integendeel, de soldaat is slim. Kijk, hij blijft staan en wendt zijn lans naar
zijn tegenstander!’ Dit had Crispinus helemaal niet verwacht. Hij probeerde de lans wel
te ontwijken, maar tevergeefs: de soldaat had hem al zwaar verwond. [26] Zo had de
soldaat de gladiator in slimheid overtroffen. Hij had het gevecht nog niet beëindigd: hij
wachtte immers op een teken van de Keizer. De toeschouwers zwegen. Ze keken naar de
Keizer. De Keizer dacht ondertussen: ‘Crispinus was tot nu toe altijd winnaar. Hij heeft al
honderd tegenstanders overwonnen.' Daarom hield hij zijn duim met zijn vingers omsloten.