Thema 3, tekst 18
De meester had Lydia bevolen om naar het forum te gaan. Daar moest ze nieuwsberichten lezen, daarna naar huis komen en de berichten volledig aan de meester vertellen. De meester stuurde altijd Lydia, want het meisje kon de berichten sneller dan andere slaven lezen en makkelijker in herinnering houden. Op de weg zag een slaaf Lydia. De slaaf droeg een zware amfoor. De slaaf heeft Lydia blij gegroet. Zij zei: " Hoi, Arcas, jij draagt een zware last!" "Zo is het. Ik heb wijn gekocht voor de meester," antwoordde Arcas, "echter kan ik zware lasten gemakkelijk optillen."
Lydia lachte: "Jij bent veel sterker dan ik! Jij bent zeker wel de sterkste van allen? De andere slaven houden toch zeker wel van jou, omdat jij altijd de zeer zware lasten voor hen draagt?"
Arcas ontkende: "Niet allen. Integendeel, de meester heeft kort geleden een nieuwe arts gekocht. De slaaf, met de naam Agenor, is een zeer slechte man: een slechtere man heb ik nooit gezien. De meester heeft hem gekocht voor een grotere prijs dan ons allen/allemaal. Daarom beschouwt hij zichzelf als beter dan wij. Hij minacht ons allen/allemaal, maar mijn meer dan de andere slaven. Hij beschouwt mij als de nederigste van allen/allemaal, omdat zware lasten dragen mijn taak is. Eens zei ik in een gesprek met de andere slaven: "Ik vind..."
Agenor onderbrak mij met een zeer felle stem: "Vind jij? Jij kunt niets vinden, menselijk lastdier! Muilezels denken toch zeker niet? Zelfs letters lezen is voor jouw te moeilijk!" Allen lachten. Ik heb de meester wel over de woorden van Agenor verteld, maar hij geloofde mij helemaal niet, want hij vindt niemand betrouwbaarder dan Agenor. Ik lijd een zeer ongelukkig leven. Misschien is het voor mij verstandig om te vluchten."
Lydia riep: "Helemaal niet! Jij behandeld Agenor veel te mild. Daag hem uit tot een gevecht! Je bent immers sterker. Zelfs met de kleinste duw kun je van hem winnen. "