Tekst 20: Spartacus
Categorie: Boek > SPQR > Versie 1
Tekst 20
Spartacus was een sterke gladiator, slaaf van een nogal wrede gladiatorentrainer. Met andere gladiatoren heeft hij besloten te vluchten, ze vluchtten naar de berg de Vesuvius. De vlucht van hen bood de andere slaven ook de gelegenheid voor een vlucht aan. De meeste hadden hun akker verlaten, waar zij een ongelukkig leven leidden. Ze gingen met zeer grote vreugde naar Vesuvius. Omdat Spartacus hoop op een beter leven aan ons vervulde. Zo groeide dagelijks het aantal weggelopen slaven meer en meer.

In Rome hebben de senaat en het Romeinse volk besloten de vlucht van de slaven te beëindigen, vooral omdat reeds enkele beroemde families een aantal slaven hadden verloren. Consuls hebben soldaten gestuurd, maar slechts weinigen: want zij beschouwden de menigte van slaven helemaal niet als een groot gevaar voor de soldaten van het Romeinse legioen. De gladiatoren hebben echter met hulp van de slaven de soldaten gemakkelijk gedood, omdat het aantal van hen veel kleiner was.

Na de overwinning zei Spartacus tegen de menigte weggelopen slaven: eerder waren we slaven, nu hebben we vrijheid! Wat is slechter voor ons? Wij verlangen toch zeker niet om terug te gaan naar onze wrede meesters? Mij maakt de dood zelfs minder bang dan terug te gaan naar de slavernij. Hier kunnen wij ook niet blijven: er zittenongetwijfeld al meer Romeinse soldaten ons achterna. Het beste is misschien om Italië te verlaten en ergens anders een nieuw leven te beginnen. Wie durft? Met Spartacus gingen zeventig duizend slaven zo snel mogelijk naar de kust. Daar wachtten echter Romeinse legioenen hen op. Zeer moedig hadden de slaven gevochten, maar na een korte tijd overwonnen de soldaten hen. Later hadden de overwinnaars de leider Spartacus en zesduizend slaven naar Rome gebracht. Ze geven de slaven over aan de zwaarste straf. Naast de weg hadden zij hen allen vastgemaakt aan kruizen. Na de dood van de slaven hadden ze de lichamen achtergelaten. Per jaar waren de lijken van de slaven te zien als waarschuwing: de meesters zijn meesters, slaven zijn slaven.