Carmen 101 (versie 2)
Langs vele volkeren en vele zeeën gereisd
kom ik aan, broeder, bij deze droevige dodenoffers,
opdat ik jou begiftig met het laatste geschenk van de dood
en (opdat ik) tevergeefs je stille as toespreek.
Aangezien het lot jou zelf van mij heeft afgenomen, 5
ach arme broer onverdiend mij ontrukt!,
ontvang nu toch intussen deze dingen, die naar oud gebruik van onze voorouders
zijn overgeleverd bij wijze van droef geschenk voor de dodenoffers,
veel druipend van broederlijk geween (manantia congrueert met haec)
en tot in de eeuwigheid, broer, vaarwel en het ga je goed. 10