Latijn en Grieks.com
Latijn en Grieks.com
Latijn en Grieks.com

Vivat Roma > Boek 2

Hoofdstuk 19, tekst A: Horatii en Curatii

Een teken werd gegeven en de drielingen raken slaags. De wapens kletteren, zwaarden flitsen, een reusachtige huiver overvalt de toeschouwers. Meteen bij het eerste treffen werden twee Romeinen gedood, drie Albanen werden verwond. De Albaanse soldaten schreeuwden het uit van vreugde, de Romeinen zwegen. Zij werden met bange zorgen vervuld zodra zij zagen dat drie Curiatii om één Horatius stonden.

Toevallig was hij ongedeerd. Hij begreep dat hij alleen tegen drie Curiatii geen weerstand kon bieden. Daarom verzon hij een list. Hij vluchtte weg van de plaats waar de broers waren gedood. Terwijl hij vluchtte keek hij om en zag dat ze hem achterna zaten met grote tussenruimtes. Een van hen, die de kleinste verwondingen had, was al dichtbij. Toen bleef Horatius plotseling stilstaan en rende naar hem terug. Met zijn zwaard doodde hij de Curiatius. Vervolgens wachtte hij de andere Curiatius op. Ook deze Curiatius werd door hem gedood. Vervolgens doodde hij de laatste Curiatius op dezelfde manier en snauwde hem toe: ''Ook jij zult mij jouw leven geven, omdat jij mijn broers hebt gedood.''

Nu waren de Albanen stil en schreeuwden de Romeinen het uit van vreugde. Nauwelijks konden ze geloven dat ze de overwinning hadden behaald. Vervolgens werd Horatius door juichende soldaten ontvangen.