Latijn en Grieks.com
Latijn en Grieks.com
Latijn en Grieks.com

SPQR

Tekst 26: Pistrina

Aiax is de naam van een ezel, die weer en weer in de bakkerij de molensteen beweegt: hij gaat rond en rond en rond. Terwijl hij zijn identieke rondjes zonder einde maakt, denkt Aiax over het leven na: ‘Ik herinner me de tijd van mijn jeugd. Ik herinner me dat de zon altijd scheen en dat het gras op de hellingen van de berg Vesuvius altijd heeft gegeurd. Ik was blij dat ik met de overige ezeltjes overal kon rondzwerven. Ik leidde een gelukkig leven. Nu leef ik ver van de groene hellingen en kan ik de berg Vesuvius slechts in de verte zien. Ach, ik ben van mening dat de goede tijden van mijn jeugd snel voorbij zijn gegaan. Eens zag ik dat een onbekende man bij het landgoed van onze meester aangekomen was. Hij zei dat hij een ezel nodig had en voegde toe: “Het dier moet verstandig en trouw zijn, want ik vertrouw mijn ezel een belangrijke taak in de bakkerij toe.” De meester antwoordt dat ik het meeste geschikt ben van alle dieren voor het werk. Dus heeft de bakker besloten mij te kopen. Nooit speet het de bakker dat hij mij heeft gekocht. Spijt het mij dat de bakker mij met zich heeft meegenomen? Ik twijfel. De bakker is een milde man, die goed voor me zorgt. Bovendien geloof ik dat de bakker een belangrijke taak aan mij heeft toevertrouwd. Als ik immers ophoud met de molensteen de graan te malen, is het al niet mogelijk brood te bakken. Het volk kan niet leven zonder brood. Toch is voor mij het leven zwaar. Hoewel ik altijd hard werk, prijst niemand mij. De zware balk van de molensteen drukt altijd op mijn nek, vaak verwondt het zelfs mijn nek. Ik ben echter te weten gekomen dat klachten helemaal niet helpen. Het leven geeft aan ons goede tijden, slechte tijden. Gedurende de slechtere tijden doet het me plezier te denken over de betere tijden. Ik herinner me dat de zon altijd heeft geschenen…’