Latijn en Grieks.com
Latijn en Grieks.com
Latijn en Grieks.com

Phoenix > Boek 1

Tekst 5.6: Pygmalion

Over Pygmalion Pygmalion zwoegt dagelijks in zijn werkplaats, daar maakt hij mooie beelden van marmer. Hij zegt dikwijls: ‘Kom binnen, Griekse mannen en vrouwen, kom in mijn werkplaats en bekijk mijn standbeelden.’ De Griekse mannen en vrouwen komen de werkplaats van Pygmalion binnen en bekijken zijn standbeelden. En allen roepen ze: ‘O Pygmalion, hoek maak jij zo’n mooie standbeelden.’ Op een dag maakt Pygmalion een zeer mooi standbeeld. Het standbeeld heeft lange haren, prachtige ogen en sierlijke lippen. Pygmalion houdt van het standbeeld. Maar de armen van het standbeeld zijn hard en de handen koud. Pygmalion treurt omdat het standbeeld niet leeft. Maar noch juwelen, noch bloemen, en noch kussen kunnen het standbeeld levend maken. Daarom keer op keer gaat hij naar de tempel van Venus, de godin van de liefde en roept de hulp van de godin in. Maar keer op keer keert hij treurig naar huis terug. Op een nacht keert hij naar huis terug en gaat zijn werkplaats binnen. Maar wat is dit? Hij ziet het standbeeld niet meer! Daarom gaat hij zitten en treurt hij. Maar plotseling nadert een mooi meisje. Ze heeft lange haren, prachtige ogen, en sierlijke lippen en ze lacht lief. De armen zijn zacht en de handen warm. Het meisje zegt:’ het standbeeld is geen standbeeld meer maar een meisje.’Pygmalion staat op en roept uit:’ Venus heeft een mirakel verricht!’ Niet veel later huwt hij met het meisje en noemt haar Galatea.