Latijn en Grieks.com
Latijn en Grieks.com
Latijn en Grieks.com

Pallas > Druk 1: boek 3

Hoofdstuk 9 Sokrates 3H: De uitwerking van het gif: Sokrates' dood

En na dit gehoord te hebben schaamden wij ons en hielden op met huilen. En nadat hij rondgedwaald had, aangezien, naar hij zei, zijn benen zwaar werden, ging hij op zijn rug liggen - zo had de man het immers aangeraden - en terwijl hij die het gif had gegeven, hem betaste, inspecteerde hij, nadat hij tijd had laten verstrijken, zijn voeten en benen en vroeg vervolgens, nadat hij heel hard in diens voet had geknepen of hij dat merkte, en hij zei van niet. En daarna weer in de scheenbenen; en door zo (met zijn hand) naar boven te gaan liet hij ons zien dat hij (=Sokrates) afkoelde en gevoelloos werd.
En hijzelf raakte hem aan en zei, dat, wanneer hij bij zijn hart zou komen, hij dán zou sterven.
Reeds dan was ongeveer het gedeelte rond het onderlijf aan het afkoelen en nadat hij zijn gezicht ontbloot had - want hij was omhuld - zei hij - hetgeen hij inderdaad als laatste zei - "Kriton", zei hij, "wij zijn Asklepios een haan verschuldigd; vooruit, kom deze verplichting na en vergeet deze niet!"
"Maar natuurlijk zal dat gebeuren", zei Kriton. "Maar kijk eens of je nog iets anders wil zeggen."
Toen hij dit gevraagd had, antwoordde hij al niets meer, maar nadat hij enige tijd had laten verstrijken, ging er een schok door zijn lichaam en de man ontblootte zijn (=Sokrates) gezicht en hij hield zijn ogen strak; toen Kriton dit had gezien, sloot hij hem de mond en de ogen.