Latijn en Grieks.com
Latijn en Grieks.com
Latijn en Grieks.com

Lingua Latina > Boek 3

Hoofdstuk 30, tekstblok: Antigone

Toen Oedipus leefde hadden Eteocles en Polynices onderling gestreden, aan welk van beiden het rijk toekwam na de dood van vader.
En toen deze zich had beroofd van zijn ogen nadat zijn misdaden waren onthuld, overhandigde hij het koningschap aan zijn zonen, telkens voor een jaar.
Hij vluchtte uit Thebe met zijn dochter Antigone als gids.
Toen een jaar was voltooid eiste Polynices het koningschap van zijn broer Eteocles terug. Maar hij weigerde dat hij het koningschap verlaten zou.
Nadat de bondgenoten bijeen waren geroepen en een groot leger bijeen was gebracht ging hij met 6 leiders naar Thebe om de stad met kracht te grijpen.
En nadat hij bedrogen was in zijn verwachting vocht hij in een tweekamp met Eteocles.
Nadat beide broers in een gevecht waren omgekomen was Creon koning gemaakt.
Nadat hij Eteocles met hoog eerbetoon liet begraven, beval hij echter het lichaam van Polynices voor de vogels en de honden te werpen, omdat hij het vaderland had verraden.
Bovendien verhinderde hij toen de bewakers waren uitgezet dat iemand hem ’s nachts in het geheim durfde te begraven.
Antigone echter, die na de dood van haar vader naar Thebe was gegaan, probeerde toen ze echter het bevel van de koning had opgemerkt toch zelf haar broer met aarde te bedekken.
En terwijl zij dat is zij door hen, die het lichaam bewaakten, gegrepen en naar de koning gebracht.
Toen had Creon gevraagd: ‘Op wiens bevel heb jij mij bevel veracht?’
Antigone zei: ‘Op niemands bevel, maar ik moet meer gehoorzamen aan de bevelen van de goden dan van jou.’
En nadat deze woorden waren gehoord heeft Creon door grote worde bewogen het meisje levend begraven, terwijl de burgers geen weerstand boden en terwijl niemand het verhinderde.
Alleen Haemon, zoon van de koning, probeerde nadat hij het graf had geopend, haar te redden maar tevergeefs: Het meisje had zelf al een einde aan haar leven gemaakt.
En toen zij dood was zocht Haemon naar zijn dood en nadat zijn moeder over het lot van haar zoon hoorde, is zij door pijn verteerd.
Creon echter betreurde te laat zijn starheid nadat alle verwanten door zijn schuld waren verloren.