Latijn en Grieks.com
Latijn en Grieks.com
Latijn en Grieks.com

Fortuna > Boek 3

Hoofdstuk 10, tekst 5B: Dapper gedrag van Catilina tijdens de veldslag (60)

1 Maar toen alles was verkend, gaf Petreius met zijn trompet het teken, hij beval de cohorten langzamerhand voort te gaan/op te rukken. Hetzelfde deed het leger der vijanden. Nadat men daar gekomen was, vanwaar door de lichtgewapenden het gevecht begonnen kon worden, vielen ze met zeer groot geschreeuw stormenderhand aan. Ze lieten de speren achterwege, er wordt met zwaarden gevochten. De veteranen, denkend aan hun vroegere moed, vallen fel man tegen man aan, zij bieden niet bang weerstand: met de grootste kracht wordt gevochten. Ondertussen 5 bevindt Catilina zich met de lichtgewapenden in de eerste linie, helpt hen die in moeilijkheden zijn, laat ongedeerden komen ter vervanging van de gewonden, hij zorgt voor alles, vecht zelf veel, treft dikwijls een vijand. Hij vervult tegelijkertijd de taken van een flinke soldaat en een goede aanvoerder. Toen Petreius zag dat Catilina, anders dan hij had gedacht, met grote kracht zich weerde, stuurde hij het pretoriaanse cohort naar het midden van de vijanden en doodde hen, in totale verwarring en de een hier, de ander daar weerstand biedend. Daarna viel hij de anderen aan beide kanten op de flanken aan . Manlius en Faesulanus vielen strijdend in de voorste gelederen. 10 Toen Catilina zag dat zijn troepen waren verslagen en dat hij met weinigen over was, denkend aan zijn afkomst en zijn vroegere waardigheid, stormde hij af op de samengedromde vijanden en werd daar vechtend neergestoken.