Latijn en Grieks.com
Latijn en Grieks.com
Latijn en Grieks.com

Examenboeken > 2009: Ovidius als verteller

Het feest van Venus en de wens van Pygmalion Met. 10.270-79

270 De feestdag van Venus, zeer drukbezocht op heel Cyprus, was gekomen, en jonge koeien, met de gekromde horens bedekt met goud, waren dood neergevallen, getroffen in hun witte nek, en wierook rookte, toen Pygmalion, nadat hij zijn offergave voltooid had, bij het altaar bleef staan en bedeesd zei:
275 ‘als, goden, jullie alles kunnen geven, dan wens ik dat mijn echtgenote is’, omdat hij niet durfde te zeggen ‘mijn ivoren meisje’, ‘[eentje] gelijk aan het ivoren [meisje].’ Aangezien de gouden Venus zelf aanwezig was op haar feest, begreep ze wat die wens betekende, en, als teken van haar gunstig gezinde goddelijke macht, is er driemaal een vlam ontvlamd en leidde (trok) een vuurtong door de lucht.