Latijn en Grieks.com
Latijn en Grieks.com
Latijn en Grieks.com

Argo

Tekst 22

ARGO – VERTALING TEKST 22
ALLES STROOMT
[1] Er kwamen eens twee sterke slaven naar een grote rivier. En die [/zij] wasten in die rivier kledingstukken met schoon water. Dat werk was lastig, maar tenslotte waren de kledingstukken schoon.
[5] En de slaven legden de natte kledingstukken op de struiken. In de tijd dat de zon die kledingstukken droogde, bleven de slaven zelf in de schaduw van de hoge bomen. Ze aten brood en dronken wijn.
[10] De slaaf Xanthias zuchtte: “Wat moeilijk is dit leven van ons; want telkens wassen we deze kleren in dezelfde rivier.” Maar zijn vriend Anthrax zei: “Je vergist je: voor niemand is het immers mogelijk om tweemaal dezelfde rivier in te gaan, zoals die beroemde man
Herakleitos zegt.”
[16] En Xanthias lachte: “Je vertelt natuurlijk onzin: want hoe komen we vandaag bij een andere rivier dan gisteren?”
[18] En Anthrax legde hem uit: “De rivier zelf blijft, maar het water van de rivier is niet meer hetzelfde; want het stroomt altijd. Herakleitos meent dat de wereld altijd veranderingen ondergaat.
[22] Elke mens immers is eerst jong en sterk, daarna wordt hij oud en tenslotte sterft hij. Zo stroomt dus ons leven voorbij, zoals het water van de rivier.” Maar Xanthias zei: “Je zegt dus dat alles stroomt...” Hij keek naar de lege wijnzak en zei: “... maar deze wijn stroomt niet meer; er blijft namelijk niets [over].”